praktijkervaringen

Steeds meer leerkrachten ontdekken hoe de sfeer in de groep verbetert als ze aanraakspelen in de (spel)lessen opnemen of een paar keer per week enkele minuten tijd nemen voor Onderlinge Kindermassage.

Ben jij ook met OK! bezig? Deel dan hier je ervaringen.

27 reacties

  1. Jeannette
    Geplaatst op 17 maart 2009 om 20:49 | Permalink

    De onderlinge kindermassage gebruik ik regelmatig bij een groep leerlingen op een zml-school speciaal onderwijs.Een combinatie met de ideeen en cd van Spelenderwijs is geweldig.

  2. Tieneke Lohr
    Geplaatst op 18 april 2009 om 22:54 | Permalink

    Massage heeft al wat langer mijn interesse.
    Ben dan ook sinds Juli 2007 Ayurvedisch massage therapeut.
    Nooit bewust iets met kinderen gedaan, uitgezonderd onze eigen kinderen.
    Nooit voor een klas gestaan.
    Tijdens een knutselcircuit op de lagere school van mijn kinderen heb ik voorgesteld kindermassage aan te bieden. De leerkrachten waren enthousiast. Dit boek heb ik gezocht, gevonden en in één adem uitgelezen. Ik had voldoende informatie om niet voor verrassingen te komen staan. Veel oefeningen uit het boek heb ik gebruikt, maar vooral ook alle kennis en ik moet zeggen…het was superleuk! Zowel voor de kinderen, als voor mijzelf. Dit wil ik wel vaker doen, dank je wel Marijke! Tieneke Lohr, Petten.

  3. Carola Mous
    Geplaatst op 24 april 2009 om 23:39 | Permalink

    Dag Marijke.
    Oktober 2008 deed ik de workshop onderlinge kindermassage. Op de school van mijn kinderen ben ik daarmee op verschillende momenten aan de slag gegaan.Vooral tijdens de ateliers.
    Bij de bovenbouw maakten we dromenvangers, de legende daarvan werd d.m.v. een aanraakspelletje op de rug uitgebeeld. Vrijwel alle kinderen deden dit met veel plezier en kwamen er zelf op terug om het de volgende keer weer te doen.Ook in de onderbouw was het mij een genoegen om op verschillende manieren met aanraakspelletjes bezig te zijn. Het heeft mooie foto’s gebracht die ik heb gebruikt voor een powerpoint. Een presentatie voor de leerkrachten volgde.Mooie reacties kwamen er en ik kijk er met veel voldoening op terug. Een prachtig opstapje om dit uit te bouwen en op andere plaatsen aan te bieden. Marijke bedankt voor al je voorwerk, waardoor ik er op mijn manier mee verder kan. Bedankt Bienekebolders dat jullie hiervoor open staan. Carola Mous, Haaren N.Br.

  4. Petra
    Geplaatst op 12 mei 2009 om 21:01 | Permalink

    Hallo Marijke, leuk om na eerder al door de educare van jou gehoord en gelezen te hebben nu via je website over het aanraken informatie te ontvangen.

    Ik begeleid o.a.kinderen met een ontwikkelingsachterstand en heb met één kind die het erg moeilijk heeft tussen zijn klasgenootjes hansjepansjekevertje gedaan. Hij genoot zichtbaar en wilde het keer op keer voelen.

    Vervolgens ontstond het idee dat hij het een ander kind zou gaan laten ervaren. Heerlijk voor hem hoe hij genoot van de complimenten die hij van zijn klasgenootje kreeg. Ja en toen waren er een aantal meer die graag door hem gemasseerd wilden worden… mooi contact. Dank voor je info.

  5. Geplaatst op 5 juni 2009 om 18:42 | Permalink

    In m’n kleuterklas, waar we een project sport en spel hebben, een gesprekje gehad over spelletjes met je handen, die heb je altijd bij, dus je kunt zelfs in bed nog met je handen spelen…Daarna hebben we onze eigen handen gemasseerd. De kinderen konden daarna goed aangeven wat er veranderd was.
    De dag daarna vond een jongen een lieveheersbeestje. We noemden hem Hans en we speelden Hansje Pansje kevertje, zittend in de kring, half gedraaid. Terwijl we bezig waren kwam een moeder binnen, die het een heel vertederend beeld vond, al die kindertjes met vingertjes op elkaars rug. Ze moesten zachtjes doen met elkaar en toen het klaar was vroegen ze aan het elkaar: Vond je het lekker?
    groetje
    Elly

  6. Jocyta
    Geplaatst op 26 augustus 2009 om 16:54 | Permalink

    Met mijn kleutergroep zing ik na het opruimen van het buitenspelmateriaal een lied. Ze staan dan op een lange rij bij de muur.
    Het kloppen kloppen al het zand eraf, vegen vegen al het zand eraf, springen springen….enz.
    Na afloop van het lied gaan ze met het gezicht dezelfde kant op staan.
    Nu kloppen/vegen ze het zand bij elkaar van de rug.
    Dit vinden ze ook een hele fijne manier om elkaar aan te raken!
    En ze werken tegelijk ook aan de ontwikkeling van hun sociale vaardigheden.

  7. Gertie Kersten
    Geplaatst op 27 september 2009 om 21:06 | Permalink

    Ik weet nog dat een aantal jaren geleden er een publicatie in de Praxis stond over onderlinge kindermassage, vooral door een aantal collega’s uit de midden en bovenbouw werd er wat schimpend over gedaan. Dit heeft me er nooit van weerhouden om er wel mee aan de slag te gaan in mijn kleutergroep. Inmiddels heeft de kanjertraining zijn intrede gedaan bij ons op school. Ook hierbij wordt veel gewerkt met lichamelijk contact. En nu ervaren ook andere collega’s wat dat de groep, het kind én jezelf kan geven!

    Een aantal jaren terug had ik een kind in de klas dat veel op een negatieve manier mijn aandacht vroeg. Het was niet altijd even gemakkelijk. Tijdens een massage, waarbij we met z’n vieren om hem heen zaten, ik had de klas in groepjes verdeeld en op de mat lag dan één kind dat gemasseerd werd, zat ik samen met 3 andere kinderen op de mat terwijl hij werd gemasseerd. Hij had van tevoren duidelijk aan mogen geven wat hij wel en niet wilde, en ik raakte hem aan……. Het was een pracht ervaring, een heel bijzonder moment, wat voelde ik daar een prachtig kind. Het was heel bijzonder!! Na afloop bij het napraten, iets wat ik altijd even doe, keek hij me aan en zei: “Juf ik vind je lief!”. Het raakte me diep. Ik vroeg of ik hem een hug mocht geven en dat mocht. In deze tijd waarin aanraken en lichamelijk contact van kinderen onderling en van groepleerkrachten naar kinderen bijna een taboe lijkt te zijn, hetgeen ik een verarming vind, ervaar ik steeds weer dat het zo waardevol is om wel met onderlinge massage en aanraking bezig te blijven!!!

    Hartelijke groeten van Gertie Kersten
    http://www.helenderwijs.nu

  8. Ingrid Jansink
    Geplaatst op 6 oktober 2009 om 12:06 | Permalink

    Allereerst wil ik nog even kwijt dat ik een hele leuke zaterdag heb gehad, waarbij ik erg veel bagage heb meegekregen om nieuwe dingen uit te gaan proberen. Je geeft de workschop op een hele fijne manier. De hele dag bleef boeiend!!!

    Gisteren op m’n werk was ik erg veel bezig met bewust zijn van kinderen aanraken. Baby’s veel op schoot, ‘k heb leuke spelletjes (olleke bolleke op de arm) met peuters gedaan, ze moesten erg lachen. En een druk jongetje aan tafel heb ik niet gewaarschuwd , maar z’n hand gepakt en die even vastgehouden: het werkte !!
    Even later ging hij met z’n vingertjes over m’n arm lopen, ik zei na afloop: He, het was net of er een spinnetje over m’n arm kroop, ik keek hem lachend aan en hij begon ook te glimmen!

    Vanochtend (laatste voorbeeld :) ) ging ik bij m’n dochter van 11 een pizza bakken op haar rug. Ze vond het leuk, daarna deed ze het bij mij. Toen de pizza de oven in ging , hing ze helemaal over me heen en knuffelde ze me stevig, de armen om m’n hals geslagen. Toen ik zei: de pizza is gaar!, zei ze: “Ik laat de pizza verbranden!” Oftewel , we zijn nog lang niet klaar! Mooi he?

    Ik kijk er nu al naar uit om donderdag, als ik weer mag werken, weer andere spelletjes te gaan doen.

    Groetjes, Ingrid

  9. Jelly Zwaan
    Geplaatst op 20 oktober 2009 om 13:02 | Permalink

    Ik kan de “kadootjes” die ik via de email van je krijg ontzettend waarderen
    en ik vind het geweldig dat je dit op deze manier doet.
    De eerste tip die ik van je ontving, olleke bolleke”, ben ik gelijk gaan toepassen. Vanaf september doe ik kindermassage in de eerste en tweede klas (groep 3 en 4) van de vrijeschool waar ik werk. Het is erg fijn en ik ben erg enthousiast. De kinderen
    vragen er elke week weer om en ook de ouders zijn er blij mee. Ik wilde je
    dit even laten weten, omdat ik vind dat je door je werk veel goeds in de
    wereld zet en je dat ook best terug mag horen.
    Groet, Jelly

  10. Chantal Erwich
    Geplaatst op 20 oktober 2009 om 13:18 | Permalink

    Dank je wel voor de tips en adviezen. De workshops op de school waren erg leuk! Ik heb met de kleuters vooral aanraakspelletjes gedaan als in de maneschijn, en hansje pansje kevertje en de autowasstraat. De kinderen vonden het wel jammer dat ze niet echt met olie op de rug hadden gemasseerd!

    De tweede groep kon de concentratie 15 minuten vasthouden maar ze hebben heerlijk gewerkt, daarna was het op! Dorst, beweegzin en ze vonden het wel klaar. Toen zijn we als kikkers gaan springen en daarna werden ze hondjes op de muziek van Dirk Scheele. Ik heb toen de hondjes geaaid. Wat vonden jullie het leukst? “HONDJES ZIJN!!!” Ze mochten nog met kokosvet (neutraal, geurloos). elkaars handen masseren, dat vonden sommigen erg leuk en anderen vonden het vies ruiken.
    Ik kreeg een paar dagen later te horen van ouders dat kinderen thuis nog hadden gemaseerd op de ouders en dat ze heel enthousiast waren.

    De derde groep had net pauze gehad en kon er weer fris tegenaan. Ze hadden wel zin, konden goed meedoen en het was super rustig en vredig in de klas.
    Het lokaal had ik gezellig gemaakt met (neo)kaarjses, schemerig en kerstlampjes en een babyflessenwarmer met lavendelolie erin.
    Sommige leraren durfden niet in de klas te komen omdat het zo knus en stil was!

    Het was een succes, en ik neem het zeker mee naar mijn invalwerk in de klas ( ik ben invaljuf)

    groetjes, Chantal Erwich

  11. Geplaatst op 30 oktober 2009 om 10:57 | Permalink

    Met veel pezier lees ik telkens de mail.
    Ik ben nog maar net bezig met het verdiepen in kindermassage. Graag will ik het in groepjes gaan doen.
    Wel heb ik al een meisje met haar moeder mogen helpen in het hechten. Het meisje was 4.5 en kwam net uit china. Haar moeder wilde
    graag op deze manier vertrouwd raken met haar nieuwe dochter. Ik heb toen wat kleine oefeningen kunnen gebruiken.
    Samen met de massage die ik al ken(ik ben docent babymassage) en de achter grond die ik heb met massage in mijn beroep( intuitieve massage en de massage als schoonheidsspecialiste)
    Heb ik een mooie mengeling weten te maken.
    Heel voorzichtig zet ik mijn stappen naar het masseren van oudere kinderen. maar voornamelijk wil ik de ouders de kinderen leren masseren.
    Maar goed…..ik zie wat de toekomst brengt……..
    Alles stap voor stap.

    Groeten en ik kijk weer uit naar de volgende mail,
    dank je wel!
    Tamara van Gessel

  12. Caroline van der Venne
    Geplaatst op 16 maart 2010 om 12:39 | Permalink

    Ik werk zelf in de kinderopvang, sinds kort, en mijn repertoire kinderliedjes- en versjes is nog beperkt… Ik heb gemerkt dat kinderen al genieten van een simpel: ‘komt een muisje aangekropen, pieppieppiep’. En ik vond het erg leuk om te zien, dat de volgende ochtend het ene kind het probeerde bij het andere kind en ze enthousiast riepen: ‘nog een keer!’ of ‘en nou ikke!’

  13. Pandora
    Geplaatst op 20 april 2010 om 21:33 | Permalink

    Dank U wel voor de nieuwe aanraakoefening: Olleke Bolleke. Maar voor welke leeftijdsgroep is dit bedoeld? Mijn kind zit in groep 5/6 met voornamelijk islamitische kinderen. Sommige kinderen gaan het stoere pad al op. Zij zingen geen olleke bolleke.
    Hoe pakken wij het aan voor deze groep?
    En wat is Uw ervaring met andere culturen zoals de islamitische, waar juist het huidcontact niet zo vanzelfsprekend is tussen jongens en meisjes.
    Toch denk ik dat het in deze groep nog n e t kan, voordat ze voor het subtiele correcte aanraken verloren zijn..
    Met beste groet van Pandora
    (moeder van Gabriel, in groep 5a/6)

  14. Marijke Sluijter
    Geplaatst op 20 april 2010 om 21:35 | Permalink

    Dag Pandora,
    Olleke bolleke is leuk voor groep 1-4. Oudere kinderen kunnen eenzelfde effect bereiken met de tandpastamassage. Goed tegen muisarmen! Die staat in mijn boek onder massages voor schoolkinderen.
    Ik heb persoonlijk alleen ervaring met Indonesische, Zuid-Amerikaanse, Indiase, Surinaamse en Antilliaanse culturen. Daar heb ik voor het eerst gezien dat mensen veel warmer en hartelijker met elkaar om kunnen gaan en ook veel meer weten over de gezondheidsaspecten van massage en aanraken. Ik hoor van mijn leerlingen dat ze heel goed met jongere kinderen uit islamitische gezinnen kunnen masseren. Jongens en meisjes moet je waarschijnlijk gewoon apart houden, je moet de gewoontes van thuis respecteren. Over onderlinge kindermassage met oudere moslimkinderen heb ik nog geen verslag gehad. Ik ben er zelf ook wel benieuwd naar.
    Misschien dat een van de lezers hier iets over kan vertellen?
    Groet,Marijke Sluijter

  15. Miranda
    Geplaatst op 20 april 2010 om 21:57 | Permalink

    Ik vind het belangrijk dat niemand uitgesloten wordt, daarom heb ik vanaf het begin de keuze niet vrijgelaten.
    Ik heb altijd grote houten kralen in verschillende kleuren. Daarmee maak ik groepjes.
    Voor het masseren heb ik groepjes van twee nodig, dus zorg ik dat ik van iedere kleur er twee in een zakje doe.
    Ik loop langs de kinderen en laat ze één voor één een kraal pakken en vraag of ze nog niet willen zeggen welke kleur ze hebben. Ze verstoppen hem in hun hand…. dan ga ik naar een kind en vraag naar zijn/haar kraal en vraag wie dezelfde heeft. Dan gaan deze bij elkaar staan en ik ben al onderweg naar de volgende. Soms vinden ze hun partner niet zo leuk, maar niemand heeft vrije keuze dus accepteren ze het sneller.
    De kinderen vinden het masseren heel erg leuk. Ik heb groep 5 tot 8.
    groeten Miranda

  16. Wytske
    Geplaatst op 15 september 2010 om 12:02 | Permalink

    Ik ben begonnen in mijn klas (eerste klas) en de kinderen vinden het heerlijk, hun oogjes glunderen!

    Ik heb het ook op de ouderavond verteld en een ouder (die ik goed ken) zich laten “masseren” op de rug door mij: zonnetje schijnt, plots donkere wolken, zachte regendruppeltjes, stevige regendroppen, het regent pijpestelen, het dondert, het bliksemt en dan komt de zon weer. Geen echte reaktie gehad, maar de sfeer was nieuwsgierig en verwonderd.

    Wytske

  17. Jan
    Geplaatst op 25 oktober 2010 om 17:37 | Permalink

    De vraag is hoe je aanraakspelen kunt invoeren in je klas als je collega’s er niet voor open staan terwijl je zelf het belang ervoor ziet voor de kinderen van je klas. Wat zou jij doen?

    Mijn idee simpel is beginnen;
    stap 1
    laat kinderen elkaar zo nu en dan op een aardige manier een hand geven.
    stap 2
    laat een kind een hand op de schouder van een ander kind leggen en iets aardigs zeggen.

    Zo kun je nog een aantal dingen bedenken.

    Ik merk bij volwassenen die regelmatig in dezelfde groep samen komen, enige verbazing maar ook ontspanning als ik ze elkaar een hand laat geven. En dan beseft iedereen hoe weinig ze dat doen, maar dat het best een prettige ervaring is.

    Warme groet, Jan

  18. Geplaatst op 1 november 2010 om 12:20 | Permalink

    Motivatie:
    Ik heb je boek in één adem uitgelezen!! Fantastisch! Ik werk als kindercoach met een therapiepaard en de dingen die jij beschrijft over de onderlinge kindermassage gebeuren ook als het kind en het paard samenwerken (borstelen/aaien/knuffelen/op het paard liggen). Het kind komt tot rust, komt weer in balans, komt weer in contact met zichzelf, enz. Ik was al een tijd op zoek naar een werkwijze om de prachtige dingen die gebeuren bij het paard ook thuis bij het kind voort te kunnen zetten. Ik denk dat de massage hier een hele mooie aanvulling in kan zijn.
    Wilfreda Pompert

  19. yvonne smits
    Geplaatst op 12 januari 2011 om 12:32 | Permalink

    Beste Marijke,

    Ik ben begonnen met een paar spelletjes in de kleuterklas. Het visjesbakspel heb ik al een aantal keren gedaan, het was grote pret. Ik kon tegelijkertijd goed zien hoe de kinderen anderen laten bewegen, hoe de kinderen zich laten bewegen en aanraken. Maar het was nog experimenteel. Op het moment ben ik bezig met hansjepansjekevertje en ik zie hoe de kinderen de bewegingen op de rug maken. Dat gebeurt met plezier en soms ook met spanning. Bij het uitvegen van de rug zie ik bij sommige kinderen uitgelatenheid, en dan stel ik vragen: hoe deed je dat, wat vond je daarvan, hoe vond het andere kind het, hoe zou je het anders willen? Dit is nog geen structureel onderdeel van mijn programma.
    Ik zie de goede werking van onderlinge kindermassage en vind het belangrijk om hiermee in de klas aan de gang te gaan. Omdat ik aan het begin sta en er nog niet echt studie van heb gemaakt, heb ik de ouders nog niet ingelicht. Pas als ik er een vast onderdeel van zou maken doe ik dat.

    Ik dank je voor de argumenten en de feiten die je hieronder hebt beschreven. Ik kwam ze voor een deel ook tegen in je boek en ik ben ervan overtuigd dat deze oefeningen kinderen en de klas ten goede zal komen. Met de onderstaande argumenten en feiten kan ik voor mezelf en anderen onderbouwen waarom ik dit belangrijk vind. Ik zie het ook tijdens de spelletjes. Ik zou het niet gauw massage noemen naar de ouders toe, maar eerder tactiele of aanraakspelletjes.

    Ik ga door.

    Met vriendelijke groet,
    Yvonne Smits

  20. Marijke Sluijter
    Geplaatst op 13 januari 2011 om 15:15 | Permalink

    Dag Yvonne,
    Je laat goed zien dat het om concrete sociale vaardigheden gaat. Ik ben het met je eens wat het woord masseren betreft: we hebben daar enorm over getwijfeld bij het drukken van het boek. De doorslag gaf dat ‘tactiele stimulering’ voor ouders ook vreemd en eng kan klinken. Maar het is natuurlijk geen masseren.
    Groet, Marijke

  21. Belinda
    Geplaatst op 29 maart 2011 om 17:41 | Permalink

    Dag Marijke,

    Mijn kinderen zijn helemaal enthousiast over de oefening ‘het weerbericht’. Onze jongste heeft hier zo enthousiast in haar klas verteld, dat we dit komende week in haar groep (1 en 2) mogen doen. Helemaal leuk!!

    Groeten van Belinda Vollenberg

  22. Anita
    Geplaatst op 9 juni 2011 om 17:51 | Permalink

    Ik ben helemaal enthousiast over het aanraken. In mijn kleuterklas doe ik het nu met regelmaat en gebruik de leuke spelletjes en liedjes uit jouw boek. Erg bedankt voor je inspiratie!

  23. ingrid Halfhie
    Geplaatst op 29 juni 2011 om 13:09 | Permalink

    Ik heb voor onze school ( Vrije school Leeuwarden) een SOVA training ontwikkeld waarin ik een prominente plaats heb ingeruimd voor de OKM. Wij noemen ze de “KIK”-oefeningen. Kriebels-in-de-klas-oefeningen, naar het boekje: kriebels in de klas. Ik heb een eigen weerbericht gemaakt met kaartjes om de kinderen te helpen herinneren welke “weers-omstandigehden” er kunnen zijn. Ik doe deze oefening in groep 5. Na afloop is er een korte feedback en mogen de leerlingen vertellen aan elkaar welke weersomstandigheid ze het lekkerst vonden. Ook heb ik de opdracht gegeven om drie weersomstandigheden uit te voeren en na afloop te vragen aan de ontvanger welke het waren. Zo blijft de ontvanger alert en let op de beweging en gaat als vanzelf naar dat lichaamsdeel toe waar de “massage” plaats vindt. De kinderen vinden het heel leuk om te “raden” welke weersomstandigheid aan de orde is geweest.

    We doen ook wel de sandwich. Dat zijn twee dezelfde massageoefeningen die een ” eigen-zelfverzonnen ” massage-oefening omklemmen als een sandwich/hamburger. Fijn is dat de kinderen dan na hun zelf verzonnen greep weer terug kunnen komen bij het bekende.

    Met groep 3 heb ik de douche gedaan en de autowasstraat.

    Als onderdeel van de sovales is OM onmisbaar!!!

    Hartelijks van Ingrid

  24. Kirsten
    Geplaatst op 31 oktober 2011 om 11:49 | Permalink

    Beste Marijke, Ook ik heb de online-cursus gevolgd, en het boek in mijn bezit. Zelf ben ik erg enthousiast geworden over masseren in de klas. Het is echt een aanrader voor iedereen die met kinderen werkt. Het resultaat wat je bereikt is geweldig! De kinderen zijn erg betrokken met elkaar, willen elkaar helpen, troosten en er zijn voor elkaar.

    Het aanraken zit nu echt in mijn onderwijsprogramma.
    Ik wil ook niet meer zonder!!!! Bedankt voor de mooie momenten die ik al heb meegemaakt in de groep.

    Kirsten

  25. Geplaatst op 23 november 2011 om 10:20 | Permalink

    Op 5 november met een hele leuke groep een ontzettend inspirerende “goed in je vel” dag gevolgd bij Marijke. Een aanrader. Veel leuke, laagdrempelige werkvormen geleerd, die direct toepasbaar zijn. Ik ga er zeker een aantal van verwerken in m’n eigen trainingen. Marijke, bedankt!

  26. Alie Vos
    Geplaatst op 23 november 2011 om 22:19 | Permalink

    Ik heb al wat massagetechnieken gedaan met de kinderen. ( Olleke bolleke en afkloppen bij elkaar voor het naar binnen gaan.)
    Binnenkort ga ik een presentatie geven aan het team van onze school over “Aanraken is een levensbehoefte” Ik hoop dat er meer mensen enthousiast worden over de OK

  27. Alie Vos
    Geplaatst op 1 december 2011 om 01:10 | Permalink

    Er is heel enthousiast gereageerd op mijn presentatie. Oefeningen gedaan die morgen zo in de groep gedaan kunnen worden

Plaats een reactie

Je email zal nimmer op deze site vertoond worden noch met anderen gedeeld. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *

*
*

Comment spam protected by SpamBam
(5 spam filtered)