Soms heb je dat wel eens: je hebt een bijzonder leuke les bedacht en de uitvoering was een groot succes. Daar blijft het dan bij. Maar waarom zou je je lessen niet cadeau geven aan andere leidsters en leerkrachten?
Laat andere kinderen ook plezier aan jouw les beleven en zet hem hier online:
2 reacties
Laatst nam ik een ouder-peuter yogales over. Totale tijdsduur was drie kwartier, met een korte onderbreking voor een hapje en een slokje.
Ik koos voor het thema ‘eendjes’ en ‘weglopen’. Peuters zijn immers dol op kiekeboespelletjes. Ik had van zakdoeken een nest eendjes geknoopt (gewoon een knoop aan een kant erin leggen en een beetje in de vorm duwen.) Het nest was een theedoek met een knoop aan elke punt. Ik vertelde er een verhaaltje bij over moedereend die zo moe was van het lopen dat ze in slaap viel, met de kleine eendjes onder haar vleugels. Uiteraard bleven die daar niet zitten, ze gingen op stap… naar de peuters die elk een klein zakdoekeendje in hun handen kregen. Ze lieten dat eendje rondlopen, over hun moeder bijvoorbeeld.
Daarna liet ik alle peuters zich verstoppen en zong ik het liedje ‘De moedereend liep door de wei, van je kwak, kwak, kwak, kwak kwak. Waar zijn toch al die kuikentjes van mij enzovoort. ‘ (Zoek even op google, ik heb het niet). De moeders waggelden door de zaal en pakten aan het eind van het lied hun eigen peuter blij verrast op en knuffelden het uitbundig.
Na een korte pauze liet ik de moeders de eendjes tekenen terwijl we het liedje weer zongen. Dat ging zo: op de maat van het liedje zetten ze met een geel kleurpotlood vanuit één punt korte krassen die alle kanten uitgaan. Als het lied uit is heb je een bolletje. In drie bewegingen zet je er een snavel en twee pootjes onder. Voilá! Een kuiken!
Als afsluiting deden we nog een keer verstoppertje en lieten we ons moe gelopen op de grond vallen, de kuikentjes dicht tegen moeder aan. Vanuit deze ontspanning nodigde ik de moeders uit de vermoeide voetjes van hun kuikentje te masseren met een beetje kokosvet. (Dat is niet vloeibaar onder de 37 graden, dus minder kans op knoeien, en heel gezond).
Toen de moeders daarmee klaar waren liet ik hen weer zitten. Tegen de peuters zei ik: “Zo, wat zullen de moeders nu moe zijn. Kijk eens naar hun voeten?” Wat er toen gebeurde was heel ontroerend. Ze keken naar de voeten, naar hun moeder, en na enig denken reikten ze naar moeders voeten, en begonnen die heel zacht te strelen.
Natuurlijk knuffelden alle moedereenden hun kuikentje nog eens extra stevig na de voetmassage!
Heb jij ook een leuke spelles gedaan? Laat ook andere kinderen ervan genieten door hem hier online te zetten!
Wat is het een rijkdom om dit te lezen. Ik ben zelf sinds drie maanden begonnen met het geven van kinderyoga. Daarvoor deed ik al kindermassage, meditatie en yoga in mijn klas als leerkracht.Nu dus ook als zelfstandig “yogajuf” bezig. Telkens twijfel ik of peuteryoga bij me past , maar als ik dit lees vind ik het geweldig.
hartelijke groet Bianca